Anarconomy

پست‌هایی که این چند هفته اخیر، از چند سال پیشِ همین کانال بازنشر کردم، روی خودم هم تأثیر گذاشت. خود اینکه میشد اینهمه پست رو دوباره یادآوری کرد، دو واقعیت همزمان رو نشون می‌داد. اول اینکه در چه چرخه‌های تکراری‌ای گرفتاریم که انگار عمر ما رو به شوخی گرفته، و دوم اینکه چقدر هرچه که لازم بوده بگم قبلا گفتم، و انگار حرف جد…

داخل یک اتاق تاریک و دربسته و بی‌پنجره‌ایم که آیندگان ایران بیرونش ایستاده‌اند و قراره نتیجه کاری که ما امروز داخل اتاق می‌کنیم رو تحمل کنند، و منتظرند تا ببیند چه می‌کنیم، اما نه صدای اون‌ها به ما میرسه که از آینده بمون بگن باید چه کنیم و نتیجه هرکاری چطور خواهد بود، و نه صدای ما به اون‌ها میرسه که بگیم در بن‌بستیم و …

این جور شب‌ها شب رادارها و سنسورهاست. چیزهایی که وقتی کار می‌کنند، نه سر و صدایی داره، نه نوری ایجاد می‌کنه، نه تیتر خبری ازش درمیاد. در عصر جنگ الکترونیک، یک دولت داره کل منطقه خاورمیانه رو وجب به وجب میخونه، تا آتش شیطنت رو در همون لحظه جرقه خوردن پیدا کنه، و دولت مقابل داره در جی‌پی‌اس مردم خودش اختلال ایجاد می‌کنه …

این رو در ذهن داشته باشید که شعر مربوط به هشت قرن پیشه و کسانی که در دید شاعر اون زمان «بزرگان» بوده‌اند، ممکنه برای شما اصلا بزرگی نداشته باشند. ایران دوره‌های زیادی داشته که جنگجویان پشت کوهی اومدن و ثروتمندانی که بقیه مردم براشون بردگی می‌کردند رو تار و مار کردند. طبیعتا کسی که روزیش دست اون ثروتمندها بوده، ضربه سن…

برای اینکه ببینید ایران چقدر تکون نمیخوره، این نامه رو انوری ۸۰۰ سال قبل به شاه سمرقند فرستاده بوده و ازش خواسته بیا به ما حمله کن و ما رو از شر این حکومت غزان نجات بده. بعضی ابیات انگار بر مبنای اخبار همین امروز سروده شده‌اند: به سمرقند اگر بگذری ای باد…