عرفان نظرآهاری

‍ ⛰ زائران کوه ما زائران کوهیم. ایمان آورندگان به آب و خاک. ما به زیارت آبشار می رویم، به ‌پابوس سر چشمه. ما می رویم تا چشم هایمان از تلاوت آیات پرنده و درخت متبرک شوند؛ می رویم تا جانمان را در قرائت سوره هایی رود بشوییم. مؤمن کسی است که عشق می ورزد و کافر همان است که روی خدا و زیبایی و نور و مهربانی، زشتی و بی تفاوتی …

‍ 🏔 ماندن مرام کوه است باد نیستم و به دنبال هیچ گیسویی نمی دوم و دور هیچ چیز و هیچکس نمی گردم. باد نیستم و بوی پیراهن یوسف را کوچه به کوچه و شهر به شهر نمی پرسم . باد نیستم و قالیچه ای را که روزی سلیمان بر شانه ام انداخته بود قرن هاست که به دور افکنده ام. باد نیستم ،کوهم؛ ایستاده ام بی تمنا. چشم انتظاری به کار هیچ کو…

‍ ‍ 🦋 📚 🦋 هر کتابی، آدمی است و هر آدمی برای هر کس از یک جایی شروع می شود. شاید روزی نوشته روی دیواری، پیراهن تن بپوشد، جان بگیرد و روبه رویت بنشینند؛ زیرا کلمات روح دارند، کلمات زنده اند. کلمات قلب به قلب و قرن به قرن سفر می کنند، از تابلو اعلانات ساختمان آموزش و پرورش منطقه ۷ تهران تا برلین آلمان. روایتی از نوشته ا…

💧 مرهم ادبیات آدمی مگر چیست؟ جز شفقت، جز لطافت، جز مروّت! هیولا مگر چیست؟ جز خشونت، جز قساوت، جز شرارت! بر زخمِ تماشا، مرهم گل سرخ می گذارم. بر تلخی روح، طعم ریحان می چشانم. استخوان شکسته جان را با شعری می بندم و ‌گوشم را که سنگین شده از ثقلِ اندوهِ اخبار، به نوشداروی موسیقی شستشو می دهم. عودِ امید روشن می کنم تا در خ…

🩵 💙 🩵 در زمانه بیگانگی ها و ناآشنایی ها، در روزگار دوری ها و دیریابی ها، فهمیده شدن و قدرشناسی چه موهبت ارزشمندی است. به دنیا آمدن بریده شدن از نیستان بود و غربتی است از سر ناگزیری اما اگر صاحبدلانی مرهم گذار و تیماردارانی دردشناس، پیدا شوند؛ جهان تحمل پذیر می شود و زندگی معنادار. سپاسگزارم از همراهان جاده های رنج و…