خاطرات و خطرات

میرزارضا [کرمانی] به سبب فحاشی‌های زیادش در حبس قزوین، در انبار دولتی حبس بود. چهار سال گرفتار بود. در غرهٔ ماه ربیع‌الثانی سنهٔ ۱۳۱۳ از حبس مرخص و اخراج بلد کرده، مقرر کردند در طهران نماند. شنیدم به اسلامبول نزد آقا سیدجمال‌الدین که آنجا محترماً متوقف بود و دولت عثمانی معاشِ او را بطور وسعت، کفالت می‌نمود رفته است. #ح…

ناظم‌العلوم می‌گفت دیروز نزد آقانجفی [اصفهانی] رفتم. طوری صحبت کرد که اگر او را نمی‌شناختم مرید او شده بودم. صحبت از امور وطنی بود. آخر گفت من اینرا به شما بگویم ایران چیزی نمی‌شود. #محمدعلی_فروغی

دیدار کاشانی با بر‌و بچ در ۱۳۳۱ #متفرقه

[پس از قتل شاه] مردم ریختند روی میرزارضا، یکی سبیل او را کنده، یکی ریش او را کنده، یکی گوشش را به دندان پاره کرده، مشت و سیلی می‌زده‌اند و خواسته‌اند او را بکشند صدراعظم نگذاشته، امر کرده که مقید کرده نگاهش دارند تا تحقیقات بعمل آید و اگر رفقایی داشته معلوم شود. #حاج_سیاح

هشتم شوال [۱۳۱۳] بود که خدمت شیخ هادی بودم. گفت: «خبر دارید که میرزارضا [کرمانی] دیروز از اسلامبول وارد طهران شده؟ دیشب آمده بود اینجا و از من جویای سلامتی زن و بچه‌های خودش گشت.» من بیشتر حیرت کردم و حتم کردم که او به خیال بدی به ایران برگشته است. #حاج_سیاح