روانشناسی کودکانگی

بچه‌ها فقط از آنچه به آن‌ها می‌گوییم یاد نمی‌گیرند؛ از شیوه رفتار ما با احساساتمان هم یاد می‌گیرند. وقتی عصبانی می‌شویم و فریاد می‌زنیم، چیزی به او یاد می‌دهیم. یا وقتی ناراحتیم و وانمود می‌کنیم هیچ اتفاقی نیفتاده و همین‌طور وقتی می‌ترسیم اما می‌گوییم «الان ترسیده‌ام، بگذار یکم صبر کنم.» کودک از ما یاد می‌گیرد که خشم چ…

[از نظر بالبی] «اگر کودکان به این نتیجه برسند که مادرشان آنها را دوست ندارد یا آن‌طور که باید از آنها مراقبت نمی‌کند، ممکن است این انتظار در آنها درونی شود که هیچ کس دیگری هم آنها را نمی‌خواهد. اما اگر نیازهایشان برآورده شود و به این جمع‌بندی برسند که والدینشان واقعا دوست‌شان دارند، آنگاه این انتظار در آنها شکل می‌گیرد…

باید از تنبیه جسمی و اعمال خشونت در مورد کودکان خودداری کنیم و فضای امنی برای تفکر و بحث و یادگیری آنها ایجاد کنیم. اما نگرانی من آن است که شاید ما بیش از حد هوای بچه‌های خود را داریم و در مورد عواملی که آنها را تهدید می‌کنند بیش از حد اغراق می‌کنیم. ما بچه‌های خود را در اتاق‌هایی با دیوارهای پنبه‌پوش حبس می‌کنیم تا مب…

دیدن کودکانی که خودشان را در ذهن مجازات می‌کنند یا شنیدن چنین چیزهایی در موردشان، بسیار دردناک است و ما را وامی‌دارد بپرسیم این صدای خشن از کجا می‌آید. ممکن است فکر کنیم والدین فوق‌العاده سختگیری مدام به این قبیل کودکان سرکوفت می‌زده‌اند که بد هستند. اما معمولا قضیه از این قرار نیست. در واقع خشونتِ سوپرایگوی [وجدان یا …

کودک از همان لحظات آغازین زندگی نیاز اساسی دارد تا تمام اوقات به عنوان شخصی که واقعا هست دیده و به او احترام گذاشته شود. منظور ما از «به عنوان شخصی که واقعا هست» هیجانات و احساسات او و بروز آنها از همان روز اول است. نوزادان و خردسالان کاملا به والدین‌شان وابسته‌اند. و از آنجا که مراقبت پدر و مادر برای بقای آنها ضروری ا…