مصطفی علوی

خر به هر شکل و به هر رنگ،به هر حال خر است یا اگر بال در آرَد بزند بال خر است بار بر دوش،زبان بسته،تن از ترکه سیاه هر که راضیست به هر نحو از این حال،خر است سبز پوشیده ولی سبز نمی اندیشد کیست این جانورِ مرکبِ دجّال؟خر است شیرِ میدانِ نبردند،ولی وقت نبرد شیرِ بی یال و دم و پنجه و کوپال،خر است عصر تغییرِ غضنفر به پری سلطان…

برق آمد،رفت،آمد،رفت،آمد،باز رفت آب کم کم قطع شد،تا برق آمد گاز رفت آسمان آتش به سر شد،دود بندر را گرفت آب صادر شد به لبنان،برق در اهواز رفت مقصد ما شهرِ رؤیا بود،اما شیخ شهر اینقدر این پا و آن پا کرد،تا پرواز رفت وقت استیلایِ اسکندر بر این سامان نرفت آنچه در دورانِ فعلی بر سرِ شیراز رفت خویِ حیوانیش می چَربد به خُلقِ آ…

شب تاریکِ وحشت،پا از اینجا می کشد بیرون وطن خود را از این بیدادِ عظما می کشد بیرون ببین اعجازِ شیخِ شهر را در عینِ بی آبی که از چشم یتیمان آب دریا می کشد بیرون چنان چشمِ طمع بر آب و خاک مملکت دارد که گویی لقمه را از خوانِ یغما می کشد بیرون هوای سلطنت پشمینه پوشان را هوایی کرد کجا شیخ از بهشتی اینچنین،پا می کشد بیرون؟ ه…

کُلُّ مَن عَلَیها fun

خسته از حجم غمی که در خبر خوابیده است میزنی بیرون،ولی غم پشت در خوابیده است همزمان با ما که در بیچارگی سر می بریم کدخدا بر بالشی از جنس پر خوابیده است او که ما را دائما در صحنه میخواهد،خودش جای امنی،کاملا دور از خطر خوابیده است ای شماهایی که دائم نانتان در روغن است نان ما عمریست در خون جگر خوابیده است ما به الطاف شما ا…