کوله‌‌پشتی ریحانه.

به‌قدری با کتاب جدید استیو تولتز حال کردم که حد نداره، بخاطرش فردا دارم می‌رم اضافه کاری که بقیه‌ش رو بخونم.

کاش پول داشتم می‌خریدمش، اما متاسفانه باید قطره قطره این‌جا بخونمش.

فقط گوشیم تو دهه‌ی ۷۰ زندگیم:

یه جایی از «جز از کل» می‌گفت: «فیلم‌ها زندگی واقعی را لوث کرده‌اند.» به خدا همینه. به ریش مرلین، همینه! یه آهنگ پلی می‌کنم، می‌شه موسیقی پس‌زمینه‌ی اون روز. غم دارم، خشم دارم، عشق دارم، شادی دارم، هیجان دارم، ذوق دارم... بعد یهو یادم میاد که این هم فیلم زندگی منه. پاق! جادو از بین می‌ره. همه چیز معمولی می‌شه. من می‌شم …

آخرین قطره‌های باقی مونده از تابستون. گلاه خوشگلمم از هدیه جونمه~